کورتی برای لوموند: صربستان چه زمانی آماده به رسمیت شناختن کوزوو است؟ – آخرین خبرها

[ad_1]

کورتی برای


آلبین کورتی در اولین سفر رسمی خود به پاریس ، جایی که توسط رئیس جمهور جمهوری فرانسه امانوئل ماکرون ، نخست وزیر جمهوری کوزوو پذیرفته شد ، با بزرگترین روزنامه فرانسوی لوموند مصاحبه کرد.

نخست وزیر کورتی در این مصاحبه تأکید کرد که اولویت دیپلماتیک وی کسب شناخت از صربستان است ، چیزی که بلگراد بارها آن را رد کرده است.

در زیر مصاحبه نخست وزیر کورتی با روزنامه نگار رمی اردان از روزنامه لوموند ارائه شده است

آلبین کورتی ، نخست وزیر کوزوو ، چهارشنبه (23 ژوئن) اولین سفر خود به فرانسه را انجام داد. آقای کورتی یکی از فعالان سابق شاخه سیاسی پارتیزان کوزوو ، ارتش آزادیبخش کوزوو (KLA) است که در طول جنگ کوزوو به مدت دو سال در صربستان بازداشت شد. سپس جنبش Vetëvendosje را ایجاد کرد! (“Vetëvendosje”) ، با یک برنامه انقلابی ، و او به یک مخالف سرسخت “دولتهای پی در پی فرماندهان KLA” تبدیل شد.

آلبین کورتی امروز خود را سوسیال دموکرات معرفی می کند و با بستری برای مبارزه با بیکاری ، فساد و جرایم سازمان یافته انتخاب شده است. پس از یک دوره کوتاه نخست نخست وزیری در سال 2020 ، جنبش وی ظاهراً در انتخابات قانونگذاری در ماه مارس پیروز شد و وی در 22 مارس به ریاست دولت بازگشت. سیزده سال پس از اعلام استقلال کوزوو ، اولویت دیپلماتیک وی کسب شناخت از صربستان است – کاری که بلگراد پس از درگیری از انجام آن خودداری کرد.

لوموند: شما به تازگی برای اولین بار با رئیس جمهور صربستان ، الکساندر وویچی ، در بروکسل ملاقات کرده اید. برداشت شما چه بود؟

این اولین جلسه گفتگوی آینده است. این آسان نبود ، اما سازنده بود. من اصرار کردم که هیچ چیز نباید زیر این فرش پنهان شود ، این بدان معناست که باید با مسئله شناخت متقابل کوزوو و صربستان برخورد عادلانه ای شود. همه ما به این شناخت متقابل احتیاج داریم. آقای ووچیچ پاسخ داد که هرگز کوزوو را به رسمیت نمی شناسد. رد واقعیت از یک سو و حقیقت از سوی دیگر از همین منطق ناشی می شود. اکنون صربستان باید از روزهای [Sllobodan] میلوسویچ ، که با آپارتاید آغاز شد و با نسل کشی در کوزوو پایان یافت. رهبران صربستان باید میراث را به میلوسویچ بسپارند.

استقلال کوزوو سیزده ساله است. ما نمی توانیم مانند قبل از 2008 گفتگو کنیم. به دنبال رای دیوان بین المللی دادگستری در سال 2010 ، که تأیید کرد اعلامیه استقلال کوزوو ناقض قوانین بین المللی نیست ، این بحث به پایان رسیده است. من در مورد وضعیت کوزوو صحبت نخواهم کرد ، این یک مسئله حل شده است. تنها موضوع امروز روابط بین کوزوو و صربستان است. ووچیچ باید این را بفهمد. با این حال ، Vuiqiiq هنوز کوزوو را سرزمینی می داند که صربستان باید روزی دوباره آن را بدست آورد ، بدون اینکه توجهی به مردم و شهروندان خود داشته باشد. صربستان باید با گذشته خود مقابله کند و دمکراتیک شود.

لوموند: به طور خاص ، گفتگوی کوزوو و صربستان چگونه می تواند پیشرفت کند؟

من چهار پیشنهاد در بروکسل ارائه کردم. اولین اقدام متقابل حقوق اقلیت های صرب و آلبانی در هر کشور است. مورد دوم “اعلام صلح” است که قول می دهد دیگر هرگز حمله نظامی نکنید ، خصوصاً در زمانی که بلگراد از روسیه اسلحه می خرد. اما ووچیچ بلافاصله امتناع کرد. سوم این که مسئله مفقودین جنگ را در اولویت قرار دهیم. و چهارم انتقال به توافق نامه تجارت آزاد منطقه ای است.

لوموند: این گفتگوی صربستان-کوزوو تحت نظارت اتحادیه اروپا در حال انجام است. و در طرف آمریکایی. از آنجا که دولت ترامپ خواهان تبادل سرزمین بین صربستان و کوزوو بود ، آیا شما از زمان انتخاب جو بایدن تغییر دیپلماتیک می بینید؟

انتخاب رئیس جمهور بایدن نشانه بسیار مثبتی است. اول ، جو بایدن رهبر سوسیال دموکرات ها در جهان شد ، این زمان بسیار جالبی است. ثانیا ، من معتقدم که دولت ایالات متحده به آنچه آقای ترامپ از نظر دیپلماتیک انجام داده توجه زیادی نمی کند. این داستان پوچ در مورد تبادل سرزمین به پایان رسیده است ، ما دیگر در مورد آن صحبت نمی کنیم.

لوموند: اولین دیدار شما با امانوئل مکرون چگونه بود؟

ما در مورد مسائل دو جانبه در زمینه امنیت ، فرهنگ و فرانکوفون بحث کردیم. به نوبه خود ، من در مورد مسئله آزادسازی ویزا برای کوزووایی ها اصرار دارم: سه ​​سال پس از چراغ سبز نشان داده شده توسط اتحادیه اروپا ، و اگرچه کاهش شدید مهاجرت وجود دارد ، پاریس همچنان تردید دارد. امیدوارم که این دیدار بتواند بر بدبینی دولت فرانسه غلبه کند. من همچنین بر نیاز به روابط اقتصادی دو جانبه بسیار قوی با فرانسه اصرار کردم.

در سطح دیپلماتیک ، من از رئیس جمهور مکرون خواستم که به رسمیت شناختن صربستان در آینده به کوزوو و همچنین کسب کرسی برای کوزوو در سازمان ملل پیوند دهد ، زیرا به نظر من این دو موضوع نباید از یکدیگر تفکیک شوند. آقای ماکرون از من پرسید که کوزوو در ازای به رسمیت شناختن چه چیزی را می خواهد به صربستان بدهد ، اما سوال اصلی این است: صربستان چه زمانی آماده شناخت کوزوو است؟ من معتقدم که ما باید این تاکتیک را که همیشه به صربستان بیشتر می دهیم ، متوقف کنیم و هرگز از مبادله رضایت نداشته باشیم.

ه

[ad_2]